Sarna europejska

Na terenie Małopolski występuje sarna europejska.
Sarna europejska należy do rodziny jeleniowatych. To gatunek zwierzęcia parzystokopytnego to znaczy takiego, który posiada wyrośnięte ponad inne, dwa palce (trzeci i czwarty) na których zwierzę się opiera, zakończone racicami, osłaniającymi te palce. Samiec jest nazywany kozłem lub rogaczem a samica kozą, młode sarny to koźlęta.

Rysunek ze strony http://darzborsztum.pl/parostki

Sarna ma drobną sylwetkę, tył zwierzęcia zakończony małym ogonem jest ułożony niżej od kłębu. Posiada długą szyję oraz głowę z wyraźnie widocznymi uszami. Nogi długie i cienkie (tzw. cewki). W zależności od pory roku zmienia się jej barwa, w okresie letnim jest rudo-żółta a w zimowym szaro-żółta. Samce co roku pod koniec października i na początku listopada zrzucają poroże (parostki), które osiąga długość 30 cm. Odrasta ono stopniowo od miesięcy zimowych z wypustek znajdujących na kości czołowej (z tzw. możdżeni, czy inaczej pni). Wysokość w kłębie wynosi ok. 75 cm, długość ciała to 95 do 140 cm. Waga samca około 25 kg, kozy niewiele mniejsza.

Samiec z parostkami, które wyrastają z możdżeni, fot. użytkownik wikipedii Przykuta

Sarny najchętniej przebywają w ciepłych miesiącach na skrajach lasów zarówno liściastych jak i iglastych, na łąkach i polach, w czasie chłodnych wracają do lasu skraju. Żywią się trawami, ziołami, pędami drzew, owocami dębów, buków, kasztanami, krzewinkami. Zimą pokarm stanowią owoce drzew, krzewy, gałązki drzew iglastych, wrzosy, maliny i jeżyny. Sarny zaś są pokarmem dla niedźwiedzi, wilków, lisów, rysi.

Tekst na podstawie informacji:
ze strony internetowej http://darzborsztum.pl/parostki
z książki Ilustrowana Encyklopedia Zwierząt i Roślin Polski, Dom Wydawniczy PWN, 2016

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *